Niksar Kalesi

Yaz ayının öğle saatlerinde dik yokuşu tırmanmak yorucu olabiliyor, o yüzden ilkbahar veya sonbahar tercih edilebilir. Gün batımına yakın gidenler, ışığın surlara vurma şeklini ve Niksar'ın aşağıda uzanan manzarasını daha etkileyici buluyor. Bir ziyaretçi akşam saatlerinde görme fırsatı bulduğunu ve buna rağmen çok beğendiğini yazmış. Kazı veya restorasyon çalışması nedeniyle bazı dönemlerde iç kısımlara giriş kısıtlanabiliyor, bu yüzden gitmeden önce durumu sorup gitmek işe yarıyor.

Tokat merkezden Niksar'a giden araçlarla ulaşım sağlanıyor, ilçe otobüsleri Çekenli İş Merkezi'nden kalkıyor. Şehir dışından gelenler Kuzey Marmara Otoyolu üzerinden Niksar'a ulaşabiliyor. Niksar merkezine vardıktan sonra kaleye çıkış için otomobil veya minibüs kullanılabiliyor; yol dik ve dar olduğundan büyük araçlar çıkamıyor. Yürüyerek çıkmayı deneyenler olmuş ama yolun uzunluğu ve eğimi göz önünde bulundurulmalı. Konum bilgisinin bazen yanlış yönlendirdiği, bu yüzden yürüyerek dik yokuşlardan çıkan ziyaretçiler olduğu da belirtiliyor.

Kale içinde surları dolaşmak, medrese ve mescit kalıntılarına bakmak, kafede mola vermek dahil bir buçuk saat civarı yeterli oluyor. Fotoğraf çekmek için vakit ayıranlar biraz daha uzun kalabilir. Niksar'da Yağıbasan Medresesi ve Ulu Cami gibi diğer duraklarla birleştirilirse yarım günlük bir gezi planı çıkar.

Surların bir kısmında koruma bariyeri bulunmuyor, aşağısı bazı noktalarda beş metreye kadar boşluk bırakıyor. Çocukla gidenlerin bu konuda dikkatli olması gerekiyor, çocuklar surların üzerine rahatça çıkabiliyor. Bakım durumu ziyaretten ziyarete değişkenlik gösteriyor: kimi gün temiz ve düzenli bulunurken kimi ziyaretçi çöp ve bakımsızlıktan şikayetçi. Tuvalet ve yönlendirme tabelaları konusunda da eksiklik bildiren yorumlar var. Şapka ve su almanız öneriliyor, yokuş yorucu geçebiliyor.

Surların en yüksek noktasından Niksar'ın tamamı görünüyor, bu açı ziyaretçilerin en çok paylaştığı kare. Kale içinde bir Atatürk fotoğrafı bulunuyor, dikkatli bakmayanlar kaçırabiliyor ama görenler bunu ilginç bulmuş. Uzaktan çekim yapmak isteyenler kaleye tırmanmadan önce eteklerden de surların heybetini kadraja alabiliyor.

Kale içindeki küçük kafede çay ve kahve içip tırmanışın yorgunluğu atılabiliyor. Niksar'dan ayrılırken Ayvaz suyu almak yerel bir öneri; suyun tadının yumuşak olduğunu belirten ziyaretçiler var. Uzun yolculuk yapacaklar için yol boyu içmek üzere küçük şişe su da yanınıza alın.

Kalenin kökeni Pers etkisindeki Pontus Krallığı dönemine, adı ise o zamanlar Kaberia'ya uzanıyor. Bazı kaynaklara göre yerleşim tarihi Milattan Önce 4. yüzyıla kadar gidiyor, ancak bugün gördüğümüz kalıntıların çoğu Roma ve Bizans dönemlerinden kalma. Kale, Anadolu'nun ikinci büyük kalesi olarak anılıyor ve iç, orta, dış sur olmak üzere üç katmanlı bir savunma sistemine sahip. İçinde hamam, mescit, medrese, kilise ve hapishane kalıntıları bir arada bulunuyor, bu da kalenin sadece askeri değil günlük yaşamın da parçası olduğunu gösteriyor.