Yığılca'dan Yedigöller'e Yol

Düzce merkezden Yığılca'ya 20 kilometre, Yığılca'dan Yedigöller'e ise 35 kilometre. Yol, Karakaş Köyü, Mengen Köyü ve Yaylatepe üzerinden geçiyor. İl Özel İdare bu güzergahı asfaltlayıp yön levhaları koyduğu için araçla ulaşım eskisine göre daha kolay hale gelmiş. Bolu üzerinden gitmeyi tercih edenler için mesafe belirgin şekilde artıyor, bu yüzden İstanbul ve Ankara yönünden gelenler genelde Yığılca rotasını seçiyor.

Yol boyu keskin virajlar ve vadi kenarı sürüş var. Ziyaretçi yorumlarında bu yönün hem manzara açısından güzel hem de tedbirsiz gidilirse riskli olduğu vurgulanıyor. Havanın kararmasından önce yola çıkmak, dönüş yolunu da gün ışığında bitirmeye çalışmak öneriliyor.

Araçla değil yürüyerek gitmek isteyenler için de aynı hat bir parkur olarak işaretlenmiş. Yığılca'dan başlayıp Karakaş, Mengen ve Yaylatepe köylerinden geçen 35 kilometrelik bu yol, orta zorlukta kabul ediliyor. Gürgen, meşe, ıhlamur, dişbudak ve çam ağaçlarının karıştığı bir orman dokusu var. Parkur küçük Melen Vadisi boyunca dere kenarından, tepelerden ve köylerden geçiyor.

İyi kondisyona sahip, uzun yürüyüş tecrübesi olan ve yol bulma becerisi gelişmiş kişiler dört mevsim bu parkuru kullanabiliyor. Tecrübesiz yürüyüşçüler için rehber veya deneyimli bir grupla gitmek daha güvenli.

Ziyaretçi deneyimlerinde en sık tekrarlanan uyarı, havanın kararmasıyla vadiye inen sis. Güneş dağın ardına geçtikten kısa süre sonra görüş mesafesinin sıfıra yaklaştığı, keskin virajlarla birleşince bunun ciddi bir risk oluşturduğu belirtiliyor. Dönüş için Bolu şehir merkezi yönünü seçenler de Gurbettaşı Geçidi'nde benzer bir sis sorunuyla karşılaşabiliyor.

Gündüz saatlerinde ve iyi havada gidenler ise yolun sık araç kullanan sürücüler için abartıldığı kadar zor olmadığını söylüyor. Asıl zorluk, düz bir hat olmaması ve mesafenin uzunluğundan kaynaklanan yorgunluk. Park girişine yaklaşırken 2-3 kilometrelik arnavut kaldırımı döşeli kesim de sürüş konforunu düşürüyor.

Yaz aylarında yol kenarında mısır, mantar, sucuk-ekmek ve bal satan seyyar satıcılara rastlanıyor; bu da bölgenin en canlı olduğu döneme işaret ediyor. İlkbaharda açan çiçekler yol boyunca farklı bir görüntü oluşturuyor. Sonbaharda orman renkleri değişiyor, kalabalık daha az oluyor.

Kış aylarında sis ve olası buzlanma riski nedeniyle yolculuk daha dikkatli planlanmalı. Havanın açık olduğu günlerde erken saatte yola çıkmak, dönüşü de gün ışığında tamamlamak en güvenli seçenek.

Yolun ulaştığı Yedigöller Milli Parkı, adını içindeki yedi gölden alıyor; en tanınanı Gölcük Gölü. Park içinde kamp yapanlar, piknik masaları, bir büfe ve mescit bulunuyor. Ziyaretçi yorumlarında göllerin sivrisinek yoğunluğu ve bazı bölümlerde temizlik eksikleri sık dile getiriliyor; koyu renk kıyafet giymemek öneriliyor.

Bazı ziyaretçiler yedi gölün birbirine benzediğini, bir kez görüldükten sonra tekrar gitme ihtiyacı hissetmediklerini belirtiyor. Diğerleri ise doğal dokunun ve orman havasının kendine has olduğunu, bir kez de olsa görülmesi gerektiğini söylüyor.

Yedigöller Milli Parkı'na araçla giriş ücreti HGS üzerinden 225 TL olarak bildiriliyor. Parkta ateşli mangal ve benzeri açık ateş kullanımı yasak, sadece kuru piknik yapılabiliyor. Tuvalet ve aydınlatma gibi altyapı unsurlarının bakımsız olduğuna dair şikayetler var, bu yüzden temel ihtiyaçlar için yanınıza malzeme almanız faydalı olabilir.

Güncel giriş ücreti ve kurallar için gitmeden önce resmi kaynaktan (Bolu Orman Bölge Müdürlüğü) teyit almanız öneriliyor.

Bu içerik neresigezilir.com.tr kaynaklıdır, izinsiz kopyalanamaz.