Kayaköy Örenyeri

Kayaköy'ü gezmek için en iyi dönemler Nisan-Haziran ile Eylül-Ekim aylarıdır. Bu aylarda hava yürüyüşe elverişli, kalabalık ise görece az olur. Temmuz ve Ağustos'ta alan yoğun turist akınına uğruyor; üstelik yamaç boyunca tırmanmak sıcakta gerçekten yorucu hale geliyor. Ziyaretçiler, yaz aylarında akşam serinliğini tercih etmenin deneyimi çok daha keyifli kıldığını söylüyor. Kış aylarında köy sakin ve ıssız bir atmosfer kazanıyor; yağmurlu günlerde taş yollar kayganlaşabiliyor.

Kayaköy, Fethiye ilçe merkezine yaklaşık 8 km mesafede, Fethiye ile Ölüdeniz körfezleri arasındaki yamaçlarda yer alıyor. Özel araçla gelmek en pratik seçenek; köy girişinde park alanı mevcut. Fethiye otogarından ya da şehir merkezinden Kayaköy'e düzenli dolmuş seferleri de bulunuyor. Ölüdeniz'e de yakın olduğundan, iki noktayı aynı günde birleştirmek pekâlâ mümkün.

Yalnızca alt kesimleri gezmek isteyenler için 1 saat yeterli olabilir. Köyün tepesindeki kiliseye kadar çıkmak, tüm sokakları ve kalıntıları görmek istiyorsanız 2-3 saat ayırmanız çok daha gerçekçi. Ziyaretçilerin büyük bölümü, alanın düşündüklerinden geniş olduğunu ve tepe kilisesine çıkışın beklenmedik bir manzarayla karşıladığını aktarıyor.

Kayaköy, fotoğraf tutkunları için son derece zengin bir alan. Yıkık taş evlerin dar sokaklarından çerçevelenen manzaralar, terk edilmişlik hissini güçlü biçimde yansıtıyor. Tepe kilisesinin penceresinden görünen deniz ve orman manzarası ise ziyaretçilerin en sık paylaştığı kareler arasında. Sabah ışığında sis ya da yumuşak güneş, taş dokunun ayrıntılarını özellikle belirginleştiriyor. Gün batımı öncesindeki altın saat de dramatik gölgeler yaratması bakımından tercih edilen bir zaman dilimi.

Alan oldukça engebeli ve yokuşlu olduğundan sandalet ya da topuklu ayakkabıyla gezmek hem zor hem riskli. Sağlam tabanlı spor ya da yürüyüş ayakkabısı şart. Tarihi kilisenin bir bölümü tehlike riski nedeniyle kapalı tutulabiliyor; ziyaret öncesinde güncel durumu öğrenmek iyi olur. Yaz aylarında bol su götürün ve güneş koruyucu kullanın; alanda gölge alan oldukça sınırlı. Müzekart sahipleri ek ücret ödemeden giriş yapabiliyor. Bazı ziyaretçiler yan sokaklardan ücret ödenmeden içeri girebildiğini fark etmiş; bu durum resmi giriş noktasını kullanmanın önemini bir kez daha ortaya koyuyor.

Resmi giriş kapısından içeri girdikten sonra önce alt kesimdeki taş evleri ve dar sokakları gezebilirsiniz. Ardından yokuşu tırmanarak köyün tepesindeki kiliseye doğru ilerlemeniz önerilen rota. Tepe kilisesinden hem Fethiye körfezi hem de Ölüdeniz yönünde açılan manzara, tırmanmanın yorgunluğunu unutturuyor. Dönüşte farklı bir patikayı deneyerek daha önce görmediğiniz kalıntıları bulabilirsiniz. Kayaköy'ü Ölüdeniz ile aynı güne sığdırmak da oldukça yaygın bir tercih; iki nokta arasındaki mesafe kısadır.

Kayaköy köy girişinde ve çevresinde birkaç lokanta ve kafe bulunuyor. Fethiye'ye olan yakınlığı sayesinde öğle ya da akşam yemeği için Fethiye merkezine geçmek de kolay. Pazar günleri Fethiye'de kurulan pazarda yerel ürünler bulmak mümkün. Köy girişindeki küçük işletmelerde gözleme ve ev yemekleri de servis ediliyor.

Kayaköy'ün antik adı Karmylassos'tur ve yerleşim tarihinin MÖ 3. binlere uzandığı filolojik verilerle destekleniyor. MÖ 4. yüzyıla ait lahit ve kaya mezarları bugün hâlâ görülebilir durumda. Osmanlı döneminde ağırlıklı olarak Rum Ortodoks nüfusun yaşadığı köy, 1923'te Türkiye ile Yunanistan arasında imzalanan Lozan Antlaşması çerçevesinde gerçekleştirilen nüfus mübadelesinin ardından tamamen boşaltıldı. Evler, kiliseler ve sokaklar olduğu gibi terk edildi; köy o günden bu yana hayalet köy olarak anılıyor. Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından açık hava müzesi ilan edilen alan, bugün Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı bir örenyeri olarak ziyarete açık.